Modellenwerk en gedragscode

Wat is normaal en waar kun je nee tegen zeggen? Modellenwerk kan leuk zijn maar kent ook bepaalde risico’s.  Het is daarom verstandig te weten wat normaal is, wat je kunt verwachten en waar je op moet letten.

Modellenwerk is werk

Laten we dit thema starten door eerst een belangrijk uitgangspunt vast te leggen. En dat is wanneer je als fotomodel aan de slag gaat, of dit nu als amateur fotomodel is of als betaald professional, je gewoon aan het werk bent. En ook als je niet betaald wordt voor het modellenwerk, is het nog steeds werk. Vrijwilligerswerk is immers ook werk. Voor onbetaald werk gelden daarom dezelfde gedragsregels als voor betaald werk. 

Dit uitgangspunt is belangrijk omdat werk betekent dat er een zakelijke verhouding bestaat tussen de betrokkenen, en dat zijn in ieder geval het fotomodel en de fotograaf. Deze zakelijke verhouding moet volgens ons hetzelfde bekeken worden als de zakelijke verhoudingen binnen andere bedrijfsvoeringen. Je zou daarom kunnen stellen: wat daar normaal of niet normaal is, is ook binnen de fotografie normaal of niet normaal.

Met dit in het achterhoofd is het gemakkelijker om te kunnen beoordelen wat als fotomodel wel of niet van jou verwacht mag en kan worden. Daarnaast zullen we kijken wat binnen dit werk een aantal “goede gewoontes” zijn en hoe je afwijkingen hierop mogelijk zou kunnen herkennen.

Misbruik

Laten we geen doekjes om de problematiek wikkelen. Er zijn in hoofdlijnen een aantal directe risico's waaraan je wordt blootgesteld wanneer je als fotomodel aan het werk bent. Denk bijvoorbeeld aan seksueel misbruik, uitbuiting, fysiek geweld en financiële consequenties.

Het is met name het eerste risico waar de meeste mistanden in plaatsvinden. Dit “seksuele misbruik” kent verschillende gradaties, van aanraking tot bekijken, van ongevraagde en onwenselijke foto’s tot aanranding en zelfs chantage. We hoeven niet erg diep in te gaan op de breedte en verschijningsvormen van dit risico omdat de meeste mensen, helaas, hier al voldoende ervaring mee hebben opgedaan.

Dit artikel spitst zich toe op het waarschuwen voor en het voorkomen van de zaken die hier mee te maken hebben. We willen daarbij aantekenen dat het natuurlijk voorkomt dat mensen elkaar leuk kunnen vinden en dat zij, met inachtneming van de wet en met wederzijdse goedkeuring vanzelfsprekend alles mogen en kunnen doen wat ze samen maar willen. Daar heeft volgens ons verder niemand wat mee te maken en daar gaat dit artikel dan ook niet over. We voelen ons geen zedenmeesters maar wel behoeders van misstanden.

Portfolio laten maken

Voor modellenwerk heb je een portfolio nodig. Een portfolio bestaat uit foto’s waarmee je als model kunt laten zien hoe je er uitziet. Het portfolio bevat vaak foto’s gemaakt in verschillende stijlen. Potentiele opdrachtgevers of modellenbureaus gebruiken dit portfolio om te kunnen beoordelen of ze jou geschikt vinden voor de opdracht waar ze mensen voor zoeken.

Een portfolio laten maken is duur. Dat kan oplopen tot duizenden euro’s. Een groot aantal fotografen begrijpt dat niet iedereen over dergelijke financiën beschikt en biedt het maken van het portfolio daarom bijvoorbeeld in gedeelten aan. Je laat dan wel een headshot en fashionfoto’s voor het portfolio maken, maar meer niet. Het idee is dan: beter weinig maar goed, dan veel en slecht. Prima oplossing.

Een andere manier is om een tegenprestatie te leveren. Meestal werken professionele fotografen daar echter niet aan mee omdat dit voor hun weinig aarde heeft. Zij zitten in praktijk niet te wachten op de wat minder ervaren fotomodellen voor hun werk dat zij aan hun klanten aanbieden. Daarnaast krijgen ze soms fotomodellen toegewezen van een klant en kunnen ze jou daarvoor dus helemaal niet gebruiken.

Het idee van “werk voor werk” kan  misschien aantrekkelijk voor jou zijn als beginnende fotomodel, maar de kans dat je een dergelijke afspraak met een professionele fotograaf zult krijgen, is klein. Bieden ze dat aan, vraag je dan af hoe dat precies zit en wat voor een tegenprestatie dan exact verricht moet worden. Dat je het portfolio beter door een professionele fotograaf kunnen laten maken is zowat een zekerheid. Immers, het portfolio is jouw verkoopinstrument en dan wil je natuurlijk niet aan komen zetten met amateurwerk.

Biedt een fotograaf je aan een portfolio van je te laten maken voor een bepaald bedrag, maar geeft hij daarbij aan dat het ook wel voor minder kan en dat hij dat nog wel met je zal overleggen wanneer je daar interesse in hebt, dan heb je daarmee een belangrijke waarschuwing gekregen. Menig fotomodel heeft ons over deze aanpak van een aantal minder betrouwbare fotografen verteld en raakten daardoor soms in bijzonder onprettige situaties verzeild.

Wil je hier al op ingaan, zorg dan dat je voorafgaande aan de shoot, bijvoorbeeld per email, schriftelijk hebt vastgelegd hoe deze “korting” verkregen zal worden.

Privé en zakelijk scheiden

Het is niet gebruikelijk dat een fotograaf een fotomodel na een shoot mee uit eten vraagt, mee neemt het uitgangsleven in of dit soort zaken. Doen ze dat wel, laat dan een aantal alarmbelletjes in je hoofd afgaan. Vraagt een manager op een kantoor dit aan een secretaresse zonder dat er een bijzondere aanleiding voor zou zijn?

Wat wel kan, maar dat is dan altijd vooraf besproken en komt nooit tijdens de dag van de shoot opzetten, is dat aangegeven wordt dat een shoot bijvoorbeeld de hele dag in beslag zal nemen en dat voor een lunch wordt gezorgd.

Dergelijke shoots, dus shoots die zo lang in beslag nemen, worden vrijwel altijd in teams ondernomen en in dat geval zal waarschijnlijk het hele team samen de lunch nuttigen. Het is dan zeker niet gebruikelijk dat jij als fotomodel dat alleen met bijvoorbeeld de fotograaf zult doen en dat de rest van het team daar niet bij aanwezig is. Dit kun je natuurlijk vooraf achterhalen door te vragen wie er allemaal mee zullen lunchen of dineren.

Ook komt voor dat de opdrachtgever, bijvoorbeeld het tijdschrift of het merk, een party organiseert. Dat is natuurlijk een heel andere situatie als dat je gevraagd wordt privé met iemand uit te gaan eten. Maar ook hier: vraag na wie of hoeveel mensen er komen. Dat is toch handig, dan weet je tenminste hoe je je zult moeten kleden.

Vriendschappen

Leuk misschien, privé en zakelijk gescheiden houden, maar verreweg de meeste fotomodellen zijn amateurs fotomodellen die bekenden zijn van de fotograaf. Zoons en dochters, vriend of vriendin, nichtjes, zussen, etc.. En hoe werkt het dan?

Dit is inderdaad een lastig punt. Het is natuurlijk fantastisch dat bekenden samen een leuke hobby delen en daar veel plezier aan beleven. Maar juist omdat mensen vanuit vriendschappen veel toelaten, minder snel nee zullen zeggen en de neiging hebben eerder persoonlijke grenzen te overstijgen, is het misschien juist wel zo belangrijk om de tijd te nemen hierover eerst goede afspraken te maken.

De beste vriendschappen kunnen, helaas, onverwachts verbroken worden. Mensen gaan scheiden of raken gebrouilleerd. Maar ook wanneer vriendschappen gewoon blijven voortduren, kunnen meningen veranderen en willen mensen soms eerder gemaakte afspraken veranderen.

Dus waarom niet ook deze hobby wat zakelijker bekijken? Maak gewoon afspraken, leg ze vast. Dat is voor iedereen goed. En als je afspraken wilt wijzigen, doe je dat samen, zoals dat zakelijk ook zou plaatsvinden.

Als je het zakelijker aanpakt wordt het niet minder leuk, mocht je daar bang voor zijn. Je hebt ook niet minder mogelijkheden. Het wordt er hooguit duidelijker op en je kunt naar die afspraken verwijzen.

Wanneer iemand een leukere uitdaging heeft gevonden en daarom ontslag neemt, betekent het niet dat de afspraken die hij eerder heeft gemaakt met zijn huidige werkgever allemaal niet meer tellen. Datzelfde geldt voor dit werk. Je hebt niet alleen rechten, je hebt ook plichten.

Natuurlijk heb je het volste recht om bijvoorbeeld iets wat je gedaan hebt, niet meer te willen doen. Maar om iets waar je eerst toestemming voor hebt gegeven met terugwerkende kracht terug te willen draaien of anders te gaan interpreteren, getuigt niet van veel elegantie. Denk daarom goed na over de afspraken die je wilt maken en houd je daar ook aan. Maar maak ze wel, al doe je dit werk als hobby met bekenden.

Afwijken van de shoot

Een serieuze fotograaf zal voorafgaande aan een shoot je laten weten wat hij van plan is om te gaan fotograferen. Hij heeft daar baat bij om je dat te laten weten omdat je je daar dan op kunt voorbereiden. Dit is dus geen last voor hem.

Tijdens de shoot zal normaal gesproken alleen dat gefotografeerd worden wat vooraf is aangegeven. Het is dus zeker niet normaal dat een fotograaf ineens zal zeggen dat hij je ook nog graag even in lingerie wil fotograferen. Gebeurt dit wel, dan heb je natuurlijk het volste recht om dat te weigeren.

Er bestaat een aantal fotografen dat heel creatief is en tijdens de shoot een fantastisch idee krijgt. Dat kan natuurlijk heel leuk en ook interessant zijn. Maar ook hiervoor geldt: het was vooraf niet aangegeven en dus niet afgesproken en daarom hoef je daar niet aan mee te werken. Hoe hij het ook brengt, het is een keuze, geen verplichting.

Als de fotograaf je kwalijk neemt niet mee te willen werken aan een dergelijk “spontaan idee” en aangeeft dat je het creatieve proces tegenwerkt, bedenk dan dat dit meer over hem, dan over jou zegt. Het getuigt nu eenmaal van professionaliteit om jezelf voor te bereiden en een serieuze fotograaf met nog zo’n goed idee zal begrijpen dat hij een zakelijke overeenkomst met je gesloten heeft en dat dit niet inhoudt dat je daarom maar moet doen wat hij op dat moment wil.

Testshoots

Het komt regelmatig voor dat fotomodellen wordt gevraagd om eerst aan een testshoot mee te werken voordat besloten wordt of men met dit fotomodel verder wil gaan. Het is een vorm van casting. Dat is prima en ook voor jou als fotomodel prettig omdat dit door jou ook opgevat kan worden als test. Want wil jij eigenlijk wel met deze fotograaf aan de slag?

Een professioneel werkende fotograaf zal je nooit ter plekke vragen meteen een beslissing te nemen over het vervolg na de casting. Hij begrijpt dat je onder druk misschien niet geheel vrij bent om te zeggen wat je wil en dat je er misschien even over wilt nadenken en dat je het daarom even moet kunnen laten bezinken. Hij zal je daarom eerder vragen om in de komende dagen even te laten weten wat je er van vond en of je er mee door zou willen gaan. Hij zal ook zelf het voorbehoud willen maken zodat hij er ook over na kan denken.

Zie deze werkwijze als iets positiefs en niet als een mogelijke afwijzing. Het zegt niet dat hij jou niet goed genoeg vindt. Je wordt nergens toe gedwongen en er is alle vrijheid om achteraf te kunnen aangeven wat je wel of niet wil. Hetzelfde geldt voor de fotograaf die, als hij wel voor je kiest, dus blijkbaar ook echt kiest wel met jou te willen werken.

Op een testshoot kun je je niet altijd even goed voorbereiden. Het is niet voor niets een test. Je hebt natuurlijk wel alle recht om ook hiervoor een en ander vooraf op te vragen. Bijvoorbeeld hoe lang de shoot zal duren, of je iemand mee mag nemen, wat voor een soort foto’s je mag verwachten en of van je verwacht wordt dat je kleding of make-up mee neemt. Stel die vragen gerust. Het laat ook zien dat jij het professioneel aanpakt.

Omkleden

Het is normaal dat je als fotomodel je misschien wel een aantal keer zult moeten omkleden tijdens een shoot. Hoewel veel fotomodellen dat gewoon in de studio doen waar iedereen bij is (alles went…), hoef je dit toch echt niet als normaal te beschouwen of als iets wat van je verwacht wordt.

De fotograaf moet er dus zorg voor dragen dat je altijd in de gelegenheid bent om jezelf in afzondering te kunnen omkleden als je dat zou willen. Als dat niet kan, omdat de studio bestaat uit een enkele ruimte, dan zal de fotograaf in de studio voor een afgeschermd deel moeten zorgen. Een kamerscherm is zo geplaatst. Anders zal hij op jouw verzoek de studio moeten verlaten op het moment dat jij je omkleedt. Schroom niet daar dan om te vragen als je dat prettiger vindt en hij dat niet vanuit zichzelf doet.

Ook hiervoor gaat de vergelijking met andere werkplekken goed op. Wanneer iemand bedrijfskleding aan moet trekken is het niet normaal dat een leidinggevende daarbij aanwezig is. Dus waarom zou dat hier wel het geval moeten zijn?

Dat je ongevraagd gefotografeerd wordt tijdens het omkleden, soms onder het mom van het vastleggen van “the making of..” is ongepast en ook iets waar je volgens ons tegen moet ageren als je dat niet prettig vindt.

De fotograaf moet er daarbij vanuit gaan dat jij heel goed in staat bent om jezelf om te kleden en dat je daar dus geen hulp bij nodig hebt. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar dat zijn dan ook echt uitzonderlijke situaties zoals voor art shoots waarbij het fotomodel wordt “gekleed” in melkpakken of dat soort zaken. Maar bij dat soort shoots zijn vaak stylisten aanwezig die je dan zullen helpen en ze zullen altijd vragen of je dat op dat moment goed vindt. Daarnaast weet je dit natuurlijk voorafgaande aan de shoot.

Aanraken

Nu we het toch over aanraken hebben: fotografen raken in principe alleen hun camera’s aan, niet hun fotomodellen. Als ze toch menen dat dit even moet, bijvoorbeeld om een haarlok iets te verleggen of een jurk te draperen, dan horen ze je dat eerst te vragen zelf te doen. Lukt dat om wat voor een reden niet, dan moeten ze vragen of je goed vindt dat zij dat even doen en dat moet je dat ook kunnen weigeren.

Ongevraagd kleding draperen, je pose aan willen passen door aan je lichaam te zitten of je haren glad te strijken is gewoon “not done” en hoef je dus zeker niet zo maar te accepteren. Het maakt daarbij niet uit of iemand “slechts je hand” of “alleen wat haar” aanraakt. Op een kantoor zitten mensen ook niet ongevraagd aan elkaar. En laat je niet overhalen doordat gezegd wordt dat het nu eenmaal bij het werk hoort of dat het normaal zou zijn binnen de fotografie. Dat is het namelijk niet. Het is normaal dat we respectvol met elkaar omgaan en dat we elkaars integriteit daarmee respecteren. Punt uit.

Chaperone mee

Als je de eerste keer ergens heen gaat, kun je nooit met 100% zekerheid zeggen waar je terecht zult komen. Natuurlijk is het in je gevoel wel anders om naar een professionele studio te gaan dan naar het huisadres van een fotograaf, maar ook dan weet je natuurlijk niet helemaal zeker hoe veilig het is.

Bij twijfels wordt vaak aangeraden iemand mee te nemen. Dat hoeft natuurlijk niet perse een ouder te zijn, dat kan ook een vriend of vriendin zijn of zelf een studiegenoot. Als je maar niet alleen bent.

Een fotograaf die geen slechte bedoelingen heeft zal daar nooit een probleem in zien. Er is maar een uitzondering, maar die komt zelden voor en bespreken we later nog wanneer we het zullen hebben over een Non-Disclosure Agreement. Dus geef vooraf aan dat je iemand mee wilt nemen en probeert de fotograaf dat tegen te werken, overweeg dan of je daar wel naar toe wilt gaan.

Het komt voor dat modellen met hun begeleiders zich melden bij de fotograaf op de dag van de shoot en dat ze daar te horen krijgen dat de begeleider toch niet welkom is, of welkom maar wel buiten of op de gang moet wachten.

Hiervoor geldt hetzelfde: want waarom zou een fotograaf dat willen? Wat we van fotomodellen hebben gehoord die in deze “val” gelopen zijn, is dat ze alsnog werden overgehaald omdat ze er nu eenmaal al waren, de fotograaf aangaf niet te zullen betalen of dat dit het creatieve proces teveel tegen zou werken, dat ze nu niet meer konden maken om de shoot af te zeggen, etc..  Flauwekul allemaal natuurlijk. Je denkt toch immers niet dat een fotograaf zijn werk niet meer kan doen als er iemand bij aanwezig is?

Non-disclosure agreement

Het is normaal om met een fotograaf voorafgaande aan een shoot een aantal zaken schriftelijk vast te leggen. Het gaat dan vaak over het gebruik van de foto’s. In andere artikelen op deze site gaan we daar uitgebreid op in.

Soms eisen opdrachtgevers dat daarnaast een zogenaamd non-disclosure agreement wordt getekend. Een non-disclosure agreement is een geheimhoudingsverklaring waarin kan worden vastgelegd dat je over bepaalde zaken niets naar buiten mag brengen.

Je kunt je voorstellen dat wanneer je meewerkt aan een shoot waarin een nieuw type Nike sportschoen wordt gefotografeerd met jou als fotomodel, dat daarvan nog niets naar buiten mag uitlekken. De release van de schoen willen ze misschien als ‘verassing’ kunnen doen en dat kan niet als jij hem via jouw Facebookpagina al eerder hebt laten zien. Helemaal geen gek iets dus.

Een non-disclosure agreement wordt per persoon afgesloten. Zou jij iemand meenemen naar een set als begeleider, dan moet die dus ook een dergelijk contract ondertekenen. Vaak willen opdrachtgevers dat zo weinig mogelijk mensen op de hoogte zijn van hun 'nieuwtje', en naast de aanwezigheid van non-disclosures stellen zij dan als eis dat alleen de direct benodigde mensen (en daar valt de begeleider dan niet onder) erbij aanwezig mogen zijn. Ook dat is te begrijpen natuurlijk.

Als een fotograaf wil dat je een non-disclosure tekent, dan moet hij deze vooraf en met opgave van redenen aan je verstrekken. Het is dus niet gebruikelijk dat je een dergelijk contract krijgt zonder toelichting. In die toelichting staat dan iets als “Omdat we een nieuw product van Nike gaan fotograferen en de fabrikant de releasedatum van de campagne op 1 september voor dit product heeft gepland, eist zij dit non-disclosure agreement getekend van ons terug te ontvangen voordat de opdracht verleend wordt.” Je zult dan ook zien dat de non-disclosure tussen jou en de opdrachtgever (in dit voorbeeld Nike) wordt afgesloten, en niet tussen jou en de fotograaf.

Word je een non-disclosure agreement voorgelegd door de fotograaf die stelt dat niets wat in de studio gebeurt naar buiten gebracht mag worden, en bijvoorbeeld dat je aan alles wat daar gebeurt je toestemming hebt verleend of iets dergelijks, dan is dit bijzonder vreemd en reden genoeg om geen zaken met deze fotograaf te willen doen.

Iedereen komt het tegen

Modellenwerk wordt door jong en oud gedaan, door knappe mensen en minder knappe mensen, door alle gendertypes, door hele slimme mensen en door mensen die iets moeilijker op school konden leren, door amateurs als hobby en door professionals om hun salaris mee te verdienen, door heel ervaren mensen en door mensen die net beginnen.

Soms lijkt het er op dat misstanden vooral of alleen voorkomen bij de jonge onervaren vrouwen en meisjes die dit werk net beginnen. Dat is echter absoluut niet waar! Al deze soorten fotomodellen zijn het tegen gekomen, ook de heel ervaren professionele fotomodellen, alsook mannen en fotomodellen op leeftijd. Denk dus niet dat het jou niet kan overkomen!

Het is uit eerste hand, namelijk van modellen zelf, waar wij veel voorbeelden van hebben gehoord die beschrijven wat hen in negatieve zin is overkomen. Soms hebben ze er voor gekozen om juist daarom bij ons te komen en zich niet meer elders te laten fotograferen. We kennen mensen die door hun negatieve ervaringen met het werk zijn gestopt of zo bang werden dat ze zich ook in andere situaties onveilig gingen voelen.

Hoewel we liever zouden willen werken in een branche waarin dit niet zou voorkomen, moeten we onze ogen niet sluiten voor wat er gebeurt en kijken wat we daar samen tegen kunnen doen.

Nee zeggen

Misschien lees je bovenstaande zaken en trek je daarbij de wenkbrauwen op omdat je denkt dat je toch altijd ‘nee’ kunt zeggen en dat ook zult doen als er iets gebeurt wat je niet wilt en dat je, als er wel iets gebeurt, dan toch ook altijd naar jezelf moet kijken. Helaas werkt het niet altijd zo.

Sommige zaken gaan geleidelijk en doordat zo’n proces in kleine stapjes gaat, en je dus ook steeds kleine beslissingen neemt, lijkt de volgende stap niet zo’n groot verschil met de vorige te zijn. Je zou dan dus kunnen spreken van een soort fuik waar je, ongemerkt, steeds dieper in terecht komt.

Ook is het zo dat niet iedereen even goed weet op ieder moment wat hij wel of niet wil en ook niet altijd even sterk genoeg is om nee te kunnen of durven te zeggen.

Daarnaast kan afhankelijkheid een rol spelen die de besluitvorming op dat moment zou kunnen vertroebelen. Het idee bijvoorbeeld dat de fotograaf, als je maar doet wat hij zegt, jou wel verder zal helpen in jouw carrière of, juist het tegenovergestelde, jouw carrière als fotomodel kan bemoeilijken omdat hij jou niets vindt, kan er voor zorgen dat je misschien dingen doet die je liever niet zou willen doen. Hij zou bijvoorbeeld een klacht bij het modellenbureau of de modellensite kunnen indienen die jou met hem in contact heeft gebracht en ga zo maar door.

Misschien heb je ook gehoord dat fotografen soms niet de beloofde foto’s toesturen aan fotomodellen die niet coöperatief genoeg waren of dat zij alleen slechte en matig bewerkte foto’s sturen als rancune. Maar ook dat ze je proberen te chanteren met foto’s die ze van je hebben. Dat komt helaas inderdaad allemaal voor.

Bedenk wel dat iemand die dit met jou doet, dit waarschijnlijk ook met anderen doet of deed. Om die reden hoef je misschien niet zo bang te zijn voor de negatieve reacties van anderen. De kans dat dit negatief op hem zal afstralen is dan namelijk groter dan op jou.

Als je ergens gaat werken, maak je afspraken. Werk je bij Shugard als vestigingsmanager, dan heb je een arbeidscontract voorzien van de voorwaarden welke je voorafgaande aan het werk krijgt en waar je ‘ja’ of ‘nee’ tegen kunt zeggen. In dat contract staat wat men van jou verwacht en wat jij van de werkgever mag verwachten. Sommige zaken daarin zijn wettelijk verplicht, sommige zaken niet. Sommige zaken hoeven daar niet in staan en mag je als partijen toch verwachten. Jij mag verwachten dat er bijvoorbeeld een toilet op de zaak is, de werkgever mag op die manier ook een aantal “logische” zaken van jou verwachten.

Tijdens het werk in een filiaal van Shugard hoeft een vestigingsmanager niet in zwembroek rond te lopen wanneer het onverwachts heet wordt en men op het hoofdkantoor van Shugard hiervoor een ludieke marketingactie heeft bedacht. De vestigingsmanager kan dit zonder gevolgen weigeren als dit niet in het arbeidscontract is opgenomen en de vraag die gesteld wordt niet als “normaal te verwachten” kan worden beschouwd.

We geven dit ‘vreemde’ voorbeeld om te illustreren dat het werk als fotomodel er niet anders uit hoeft te zien. Je maakt voorafgaande aan het werk afspraken met de fotograaf en daar zijn voorwaarden aan verbonden. Alle partijen dienen zich aan deze afspraken te houden en indien iemand daar van af wil wijken, mag dat hooguit gevraagd worden zonder aandringen of zonder het gevoel te geven dat wanneer men daar niet aan meewerkt, dat consequenties zal hebben.

De boef bestaat niet

Als je dit alles zo leest, zou je misschien tot de conclusie kunnen komen dat de fotowereld maar "verrot" is, fotografen potentiële misbruikers zijn en fotomodellen potentiële slachtoffers. Dat is natuurlijk niet waar. Er zijn veel meer goed bedoelende fotografen dan slecht bedoelende. Er zijn fotomodellen die fotografen zijn gaan chanteren en fotomodellen die met opzet de reputatie van fotografen uit rancune hebben proberen te schaden. We kennen een in het verleden zeer geprezen fotograaf die veel fashion- en naaktfotografie in opdracht uitvoerde en door achteraf aantoonbaar gebleken misleidende informatie van een fotomodel, die hij niet goed genoeg achtte en daarom niet wilde inhuren, imagoschade opliep en zijn studio moest sluiten. 

De fotowereld is soms een harde wereld. Alleen al de schijn zorgde voor het niet meer inschakelen van deze fotograaf en toen achteraf bleek dat het onterecht was, werkten zijn oude opdrachtgevers al met andere fotografen en was hij intussen failliet verklaard. Hij werd dus ook daarna niet meer terug ingehuurd. In sommige opzichten is het een leuke, snelle en glamourachtige wereld, maar soms ook een met weinig geheugen en een heel laag gehalte aan loyaliteit. 

Er zijn ook mensen die zich letterlijk van geen kwaad bewust zijn, terwijl ze wel kwaad doen. Fotografen bijvoorbeeld die het maken van bepaalde foto's gewoon leuk of interessant vinden om te doen, maar zich daarbij niet altijd realiseren dat dit voor het fotomodel misschien anders ligt. Je herkent deze mensen door ze aan te geven waarom je iets liever niet zou willen doen. Ondanks hun enthousiasme zullen ze daar dan echt wel rekening mee houden. Ze zijn er immers niet op uit om je te schaden, maar om iets te doen wat ze leuk vinden. En voor de meeste mensen geldt gelukkig dat het voorkomen dat iemand schade oploopt belangrijker is dan iets doen wat je leuk vindt.  

We moeten al deze informatie daarom wel juist inschatten en vanuit het juiste perspectief bekijken. Het is niet de branche die niet deugd, het zijn sommige mensen binnen die branche die niet deugen. En dat kunnen dus net zo goed fotografen als fotomodellen zijn. 

Tot slot

Mensen onderling, en dus ook tijdens het werk en dus ook tijdens modellenwerk, zouden altijd met een zeker respect met elkaar om dienen te gaan. In hoofdlijnen weet iedereen wat daarmee wordt bedoeld. Er zijn altijd mensen die de grenzen van dit goede fatsoen overschrijden of mensen die proberen ze te overschrijden. Dat weet je en daar moet je de ogen niet voor sluiten.

Niet iedereen hanteert exact dezelfde normen. Normen zijn afhankelijk van onder andere de groepen waarin je verkeert. De fotobranche is zo’n groep en daar heersen dus ook bepaalde normen in. Dit betekent echter niet dat je, wanneer je je in de fotowereld begeeft, ook automatisch alle daar heersende normen aan hoeft te meten. En het betekent al zeker niet dat je dingen zou moeten doen of zou moeten laten omdat iemand tegen je zegt dat dit “nu eenmaal de norm binnen fotografie is”. Er is maar een norm die voor jou zou moeten tellen, en dat is de norm die jij juist vindt.

Wanneer jou gevraagd wordt of je iets wilt doen of er gebeurt iets waarbij jij je niet prettig voelt, is dit waarschijnlijk een teken dat daarmee voor jou een grens wordt overschreden. Dat is dan dus ook het moment om even stil te staan en je af te vragen waar je mee bezig bent en wat je gaat doen. Dat moment zou je ook moeten gebruiken om de situatie zo te veranderen dat het wel weer prettig aanvoelt. Heb je het gevoel dat het niet verandert of dat een ander druk blijft zetten om je iets te laten doen wat je niet wil, trek dan je conclusies. Anderen hebben geen macht over je, je geeft ze hooguit macht over jou.