Cinemagraph Photo

Stel je een gewone foto voor. Alles op de foto wordt vanzelfsprekend als een stilstaand beeld weergegeven. Maar een klein detail, zoals een oog of een vinger, lijkt wel te bewegen. Dan heb je te maken met een cinemagraph.

Historie

Burg en Beck, twee Amerikaanse fotografen, maakten voor de New Yorkse Fashion Week in 2011 afbeeldingen waarop fotomodellen te zien waren in cinemagraphs. Een bekende foto is die van een model die op haar hoofd een kroon draagt met de letters van het modemerk Chanel. De letters branden als sterretjes die voor kinderen tijdens Oud & Nieuw worden aangestoken. Ook haar ogen knipperen. Het model zit verder onnatuurlijk stil omdat alleen de sterretjes en haar ogen bewegen.

Burg en Beck noemde deze foto’s cinemagraphs, als samentrekking van cinema en photographs. Filmische foto’s dus. Overigens werd deze techniek al eerder toegepast, maar de term ontstond dus pas enkele jaren geleden.

In de kern

Wanneer je een cinemagraph foto ontleed, dan zie je dat het in de kern niets anders is als een soort videoclip, vaak als animated GIF opgeslagen. De afzonderlijke afbeeldingen die gebruikt zijn om de animatie te maken, wijken alleen op het bewegende detail af.

Door van dit soort afbeeldingen een animated GIF te maken, ontstaat een stilstaande foto waarin een kleine en meestal eindeloze beweging optreedt waardoor het effect van een onwerkelijke situatie ontstaat.

Zelf maken

Wil je zelf een cinemagraph foto maken, dan is dat niet zo moeilijk als dat dit misschien lijkt. Je kunt je daarbij bedienen van verschillende technieken. Je kunt bijvoorbeeld een video-opname maken en deze in videosoftware zoals Adobe After Effects of Adobe Premiere, maar ook in Adobe Photoshop zelf omzetten naar een cinemagraph.

Werk je liever met foto’s, dan kun je ook een serie foto’s maken waarin steeds maar een klein detail verandert. In tegenstelling tot de video techniek hierboven, leidt deze techniek vaak tot “time-lapse-achtige” of “stop-motion-achtige” beelden.

Ook kun je slechts een enkele foto maken en met Adobe Photoshop varianten van die foto maken die je daarna naar een cinemagraph foto omzet. Laten we deze technieken eens wat nader bekijken.

Met een video-opname

Ik heb voor dit voorbeeldje mijn camera, zoals bij vrijwel alle technieken om een cinemagraph te maken, op een statief geplaatst. De instellingen heb ik handmatig in de M-stand opgegeven omdat ik niet wil dat de camera, tijdens het maken van de opname, van instellingen wijzigt. Met deze opstelling maak ik een filmpje van enkele seconden van mezelf waarbij ik tegen een uitgebloeide paardenbloem blaas.

Op het filmpje beweeg ik de bloem en mijn hoofd. Daarbij verandert mijn gezicht ook omdat ik blaas. Ik ga daarom nu eerst de still maken die ik wil gaan gebruiken voor mijn cinemagraph foto. Daarvoor lees ik de video in als losse frames zodat ik er daar een van kan kiezen. Dat kan door te kiezen voor de menuoptie File, Import, Video frames to layers.

Je kunt met behulp van deze optie een deel van de video inlezen en laten omzetten naar separate layers. Uit deze layers kies ik er een en sla die op als een apart bestand (zie afb 1).

Nu wordt de video opname in Adobe Photoshop geïmporteerd. Dat kan gewoon met de menuoptie File, Open. Soms moet hiervoor wel even “All fomats (*.*)” als formaat gekozen worden omdat bijvoorbeeld een Nikon camera een MOV-bestand produceert en dit bestandsfomaat niet standaard wordt vertoond door Photoshop. Na het openen in Photoshop wordt een Timeline zichtbaar gemaakt onder in het scherm.

De blauwe aanwijzer kan worden gebruikt om een plek binnen de clip te selecteren en door hier met de rechtermuisknop op te drukken, kan gekozen worden voor “Split Clip”. De niet gewenste delen van de video kunnen hiermee eenvoudig worden verwijderd.

Wanneer alleen dat stuk video over is dat gebruikt moet gaan worden, maak je een nieuwe layer aan en plaats je die helemaal boven aan in het bestand. Plaats in deze layer met File, Embedded de still die eerder is aangemaakt om vervolgens in de Timeline deze layer recht boven de video te slepen en hem ook even lang te maken als de layer van de video.

Beweeg je nu de blauwe aanwijzer of druk je op de Play button, dan zien je dat het beeld niet meer veranderd. Logisch, je zit immers te kijken naar de still die als layer bovenop de video ligt. Het enige wat je nu daarom nog moeten doen is om een deel van de layer van de still met een mask transparant te maken. Daar waar het masker transparant is, zal het immers de video er onder gaan vertonen.

Nadat het mask is aangebracht (zie afb 2) is de cinemagraph foto gemaakt. Een deel blijft immers stilstaand terwijl een ander deel wel beweegt. Om de cinemagraph foto te exporteren naar een animated GIF, kies je voor File, Export, Save for web (Legacy) en selecteer je bijvoorbeeld de preset “GIF 128 dithered”. Vergeet niet de optie “Looping options” op “Forever” te zetten.

Omdat de afbeeldingen op onze website groot zijn, zou onze animated GIF ook heel groot worden. Door concessies te doen aan het aantal frames, het aantal kleuren en bijvoorbeeld de dithering, kun je de bestandsgrootte enigszins beperken. Niet goed voor de kwaliteit van de afbeelding, maar goed genoeg om onze voorbeeldjes van cinemagraph foto's mee te kunnen laten zien. In afb 3 zie je het resultaat van onze inspanningen. 

Andere softwarepakketten zoals Adobe Premiere kunnen overigens net zo goed hiervoor worden gebruikt. Dit soort software kent, net als Photoshop, maskers. Zoals je gemerkt hebt spelen maskers een essentiële rol in het maken van een cinemagraph afbeelding.

Varianten

Nu je het basisprincipe van het maken van een cinemagraph foto hebt begrepen, kun je natuurlijk helemaal los gaan! Oneindig leeg stromende melkflessen, een bellenblazend kind, een voortdurend vuurspugende kermisattractie, alles kan!

Wanneer je een cinemagraph photo maakt waarin maar een heel klein onderdeel beweegt, de beweging heel subtiel is of maar af en toe plaatsvindt, dan kan dat voor verassingen zorgen die meer aandacht afdwingen. Immers, de kijker heeft niet meteen door dat het een bijzondere afbeelding betreft en wanneer hij dat merkt is hij verrast en zal hij beter gaan kijken of hij dat ook elders aan zal treffen. Zie afb 4 als voorbeeld hiervan waarbij het water uit de kraan stroomt, maar niet meteen gezien zal worden als slechts oppervlakkig naar de foto wordt gekeken. Wanneer je op de foto met de muis klikt, zie je een grotere variant en kun je het beter bekijken. 

Door te gaan experimenteren met de mogelijkheden, zul je snel merken dat er nog veel meer mogelijk is. Videobeelden kunnen bijvoorbeeld in een loop worden gezet en achterstevoren worden afgespeeld (zie afb 5) waardoor boven een hand een voorwerp kan blijven zweven, een zwemmer van de duikplank af kan blijven springen, het water uit kan klimmen om vervolgens weer te springen en een kat een balletje blijvend tussen zijn poten heen en weer kan laten rollen.

Met meerdere foto’s

De techniek waarbij je werkt met meerdere foto's lijkt veel op die van de techniek met de video-opname. Met de camera in de M-stand op een statief maak je, meestal snel na elkaar, enkele opnames. Tussen die foto’s onderling zitten geringe verschillen. Door deze foto’s te verwerken als animated GIF, heb je een heuse cinemagraph foto gemaakt. In dit artikel wordt in meer detail beschreven hoe je een dergelijke animated GIF zou kunnen maken. 

Met een enkele foto

Bij deze techniek gaat het niet zo zeer om de opname, maar om de bewerking. Hiervoor hoeft de camera dan ook niet in de M-stand te staan, noch hoeft gebruik gemaakt te worden van een statief.

Je maakt immers slechts een foto en leest deze in Photoshop in. Van deze foto maak je verschillende varianten door er een detail aan toe te voegen of te veranderen. De gemaakte varianten lees je in Photoshop in als of je een normale animated GIF maakt en exporteert hem ook op die manier.

Conclusie

Een cinemagraph photo levert een onwerkelijke afbeelding op omdat het een beweging laat zien van een detail in een verder stilstaand beeld. Hoewel de foto’s er vaak kunstig uitzien, is het maken er van niet erg moeilijk en erg leuk om te doen.

 

 

Afb 1: Maak een 'still' van een video frame
Afb 2: Maskeer het deel dat mag 'bewegen'
Afb 3: Exporteer als een animated GIF
Afb 4: Subtiele kleine bewegingen zorgen voor verrassingen
Afb 5: Experimenten kunnen leiden tot vreemde effecten