Na het bezoek bleef mij vooral een ding bij: het gipsen borstbeeld op de standaard als kunstvoorwerp op de kast. Een ogenschijnlijk moderne versie van een gebroken Grieks beeld uit de oudheid. Kan ik dat ook maken?

De kunst

Lydia Reeves is een kunstenaar die woont en werkt in Brighton, gelegen aan de zee in Engeland. Wanneer je haar studio betreedt, dan zie je dat de muren daarvan volhangen met afdrukken van vrouwenborsten. Vrouwen gaan naar haar toe, laten afdrukken maken van delen van hun lichaam en laten dit uitwerken in bijvoorbeeld hars.

Een afdruk van het lichaam laten maken wordt niet alleen gedaan om over iets origineels te kunnen beschikken. Een deel van de vrouwen die dit laat doen moet bijvoorbeeld een borstamputatie ondergaan en dit kan voor hen een manier zijn om afscheid te nemen van hun borsten en later als herinnering dienen aan de periode dat ze daar nog over beschikten.

Een wat minder treurige reden kan ook zijn dat een vrouw het leuk vindt om haar grotere borsten die na de bevalling voeding moeten geven aan het pasgeboren kind om te zetten in een permanente vorm zodat deze ook na die periode behouden blijft als herinnering.

Om welke reden dan ook, voor de afdruk van de borsten moeten vrouwen bij Lydia een klein half uur hun armen in de lucht houden. Daarbij mogen de schouders niet bewegen omdat dit de vorm van de borsten veranderd. Op de borstkas wordt met een kwast een soort vloeibare rubber gesmeerd dat moet drogen en dienst moet gaan doen als mal voor het uiteindelijke kunstwerk. In de mal wordt na het drogen namelijk de hars in combinatie met glasfiber gegoten en door dat na verharding te verven wordt het kunstwerk verkregen.

Lydia Reeves is niet de enige persoon die dergelijke afdrukken maakt. En er bestaan op YouTube filmpjes hoe je ook zelf, gewoon thuis zonder hulp, met gips een afdruk van het eigen lichaam kan maken. De werkwijze lijkt veel op het gipsen zoals dat lang op een afdeling voor spoedeisende hulp in een ziekenhuis werd gedaan. Met stroken van textiel, gedoopt in vloeibare gips, wordt het lichaam beplakt en, eenmaal gedroogd, kan dit worden verwijderd en verder worden afgewerkt.

Voor diegene die het gipsen geen prettig idee vinden zijn er ook andere materialen om mee te werken. Denk hierbij aan siliconen. Maar ook dan is het nog best een gedoe. Dus vroegen wij ons af of we dit nog simpeler en toegankelijker konden maken met fotografie. Het resultaat zou dan een foto zijn en natuurlijk geen borstbeeld dat ergens neergezet kan worden, maar misschien is dat voor een aantal mensen juist ook meer wenselijk.

Onze aanpak

Het idee ontstond dus om een afbeelding te maken van een kunstwerk van de borstkas van een vrouw. We wilden die afbeelding zo natuurgetrouw mogelijk maken. Het zou daarom geen bewerking van een deel van het lichaam moeten zijn maar ‘the real thing’. Wij kozen voor gifvrije plakkaatverf dat ook op scholen wordt gebruikt voor het vervaardigen van schilderijen in de klas.

We hadden geen idee of dit goed zou blijven zitten op het lichaam, maar gingen er vanuit dat als we de verf maar dik genoeg zouden maken, het waarschijnlijk wel zou werken. Vingerverf zou dus ook moeten lukken, maar dat hadden we niet. Gewone plakkaatverf bleek hiervoor uiteindelijk prima geschikt!

Op afb 1 is te zien hoe de verf dik op het bovenlichaam werd aangebracht. We lieten ons model niet met haar armen omhoog staan zodat alles er wat mooier uit zo komen te zien. Ook hier kozen we voor ‘the real thing’.

Om de verf goed dekkend te maken moest het bovenlichaam tweemaal geschilderd worden. Dit ging allemaal opvallend eenvoudig en snel. Binnen slechts enkele minuten zat de verf erop en konden we met het fotograferen en nabewerken beginnen. We hebben trouwens niet gewacht totdat de verf droog was. Het glimmende van de natte verf vonden wij wel wat hebben!

Het selecteren

Het is belangrijk om als kleur voor de verf een kleur te kiezen die afwijkt van de huid. Hierdoor kun je het beter selecteren in Photoshop. Achteraf bleek dat dit met geel te doen was, maar dat groen waarschijnlijk beter zou hebben gewerkt. Eenmaal geselecteerd kun je de kleur natuurlijk naar believen bijwerken met een Hue/Saturation Adjustment Layer zodat je de kleur kunt krijgen die je maar wil. Voor ons was dat niet nodig. We volnden de gele kleur van de verf prima en hebben het daarbij gehouden.

Het onderscheid in kleur tussen de verf en de huid is belangrijk omdat we in Photoshop met Select > Color Range alleen dat deel in de foto wilden selecteren dat geverfd was. Daarvoor selecteren we met de eyedropper in deze tool een kleur binnen het geverfde deel dat we het ijkpunt voor de kleur zullen noemen.

De schuifbalk Fuzziness moesten wij vrij ver naar rechts schuiven om alle nuances van de kleur goed te kunnen selecteren. Maar als je dat doet, dan vergroot je de kans dat je ook andere onderdelen in de foto zult selecteren. Die moesten we dan ook deselecteren.

Fuzziness (vaagheid) werkt als een soort tolerantie. Hoe verder naar rechts, hoe meer deze functie kleuren zal selecteren die verder van het ijkpunt afliggen. En als die tinten in de huid voorkomen, zoals bij ons, dan wordt dat dus mee geselecteerd. Vandaar dat werken met een kleur die niet in de huid voorkomt, de voorkeur heeft.

Als de selectie eenmaal heeft plaatsgevonden kan daarmee een mask worden aangemaakt. Gebruik hiervoor de toetscombinatie Ctrl + \ of een andere methode die je handig vindt. Door het maken van het mask houden we alleen het geverfde deel over. Dit deel kunnen we daarna naar believen verkleinen en verplaatsen over een willekeurige achtergrond die we daarvoor hebben gemaakt. Wij kozen hier voor de kleur van de muur die we later als achtergrond zouden nemen (zie afb 2). Hierdoor kunnen we goed zien hoe een en ander uit zal gaan pakken.

De omgeving

De kunstwerken van Lydia Reeves worden veelal opgehangen. Wij zaten meer te denken aan een beeld dat je neer kon zetten op bijvoorbeeld een kast zoals we dat hadden gezien. Daarom maakten wij een afbeelding van een kastje waarop wat prullaria stond. De zwarte plastic bak onder ons gele kunstwerk in afb 3 is een eenvoudige plantenpot.

Om het kunstwerk niet ongeloofwaardig te laten zweven, plaatsen we in Photoshop tussen de plantenpot en het kunstwerk een zwarte streep die de suggestie van een staaf moet opwekken.

Omdat achter het kastje en de spullen daarop een schaduw tegen de muur te zien is, gebruiken we op de layer met het kunstwerk Layer > Layer Style > Drop Shadow en bootsen we achter het kunstwerk dezelfde schaduw na.

Verdere aankleding

Natuurlijk kan de afbeelding verder worden verrijkt met extra elementen. Als voorbeeld hebben we in afb 4 een schilderijtje aan het geheel toegevoegd. We zien op dit schilderij een van de eerste verfprobeersels uit de prille levensjaren van de fotograaf. Dit schilderij moet ons laten herinneren dat we ook na al die jaren het nog steeds leuk vinden om met verf te spelen!