Story Telling

Ongeacht of de gebruikte techniek nu goed is of niet, fotografie op een manier gebruikt waarbij het mensen in beweging moet zetten, is immers niets anders dan fotografie inzetten als een platform waar langs een boodschap of gevoel kan worden overgebracht. En dat is dan gelukt!

Boodschappen overbrengen is niet iedereen gegeven. Op de eerste plaats moet je natuurlijk een boodschap hebben maar ook de behoefte voelen om die te verspreiden. Op de tweede plaats zul je als fotograaf die boodschap moeten kunnen omzetten naar een interessant visueel schouwspel. De fotograaf als story teller is daarom geen sinecure.

De foto is voor de verhaal vertellende fotograaf een middel, geen doel op zichzelf. Het doel is immers om de kijker te verwonderen, te laten lachen, te laten huilen of te laten nadenken. Wanneer een dergelijke foto niets met de kijker doet, dan is het een slechte foto. Niets meer en niets minder.

De fotograaf die een boodschap met zijn werk wil overbrengen doet dat zoals een schrijver dat met tekst kan doen, een danser met beweging en een beeldhouwer met een standbeeld. De foto is zijn medium. Nieuwsfotografen maken soms de meest sprekende foto’s waardoor tekst overbodig wordt. Maar vakantiefoto’s en foto’s van een bruiloft kunnen ook heel goed verhalende foto’s zijn.

Er zijn fotografen die, net als bepaalde kunstenaars, verhalen neerzetten louter voor zichzelf. Derden hoeven deze verhalen voor hun niet te begrijpen of te herkennen. Wil werk commercieel verkocht kunt worden of wil je dat het anderszins door derden begrepen wordt, dan is het belangrijk om niet alleen jezelf, maar ook anderen in het achterhoofd te houden tijdens de productie. Herkenbare props helpen daarbij. Geef je een model vleugels, dan begrijpt de kijker zonder problemen dat hij met een engel te maken heeft. Slagtanden duiden op een vampier en een blauw jurkje met wit schortje worden snel met Alice in Wonderland, en daarmee met kinderlijk lief, naief en onschuldig geassocieerd.

Wanneer je een subtiele verwijzing doet naar een dergelijke herkenbare prop, dan werkt dat ook. Een konijn bij Alice is voldoende. Hij hoeft geen brilletje op te hebben en te kunnen praten. Zorgen voor herkenbaarheid zonder domweg vaststaande beelden na te maken, siert de goede fotografische verhalen verteller.

Stel dat je een boodschap wilt overbrengen zoals misschien het gevaar dat je ziet in het veelvuldig gebruik van mobiele telefoons. Dan helpt het je om een betere foto te maken wanneer je jezelf een aantal vragen stelt voordat je de foto daadwerkelijk gaat maken.

  1. Wie of wat staat er eigenlijk op de foto?
    • Een meisje dat gebukt gaat onder de stress van mobiele telefonie
  2. Wat gebeurt daar?
    • Ze ligt op de grond en tilt een iPhone zo groot as een mens nog maar net van zich af
  3. Waarom gebeurt dat?
    • Ze is bezweken onder het gewicht van de telefoon 
  4. Waar speelt het zich af?
    • Het gebeurt op straat bij een lantaarnpaal
  5. Wanneer speelt het zich af?
    • Het speelt zich af in deze tijd, ’s avonds laat

Door steeds deze vijf vragen te beantwoorden krijg je een goed beeld van hoe je de boodschap over wilt gaan brengen. Daarnaast communiceert dit gemakkelijk met eventuele modellen die je voor de foto’s zou willen gaan inzetten. Kun je niet goed antwoord geven op een van deze vragen voor een story tell photo, vraag je dan af of je deze foto al wel moet gaan maken!

Zorg voor herkenbare props
De foto moet stemmen tot lachen, huilen of nadenken
Zorg dat je de vijf vragen kunt beantwoorden