HDR foto's maken

Wat is het probleem?

Kies je in een situatie waarbij zowel sterk en zwakker verlichte objecten voorkomen voor de juiste belichting van de sterk verlichte objecten, dan wordt de zwak verlichte objecten te donker, kies je voor de zwak verlichte objecten, dan worden de sterk verlichte objecten overbelicht. De hersenen compenseren dergelijke scenes ‘automatisch’ en daarom hebben mensen nauwelijks problemen met dit soort “moeilijk belichte” beelden. Maar camera’s doen dit niet en het is daarom altijd de keuze tussen het een of het ander.

Active D-Lighting

Sommige nieuwe digitale camera’s bieden de mogelijkheid van iets wat Active D-Lighting wordt genoemd. Active D-Lighting (ook afgekort tot ADL) is een techniek waarmee in hoge contrastrijke scenes de donkere delen door de camera software iets lichter worden gemaakt en de lichtere delen iets donkerder. Hierdoor ontstaat meer detail in de uiteindelijke foto, wat de kwaliteit daarvan in dat soort gevallen laat toenemen. Kortom, een techniek dus die de werking van de hersenen van de mens een beetje probeert na te doen.

Wat is HDR (High Dynamic Range)?

Een andere techniek is het maken van een HDR (High Dynamic Range) afbeelding. Dit zijn dus foto’s met een hoog dynamisch bereik (oftwel, de lichte en donkere delen worden goed weergegeven). De grondgedachte achter HDR is eenvoudig: maak een foto goed voor het lichte deel van de scene, een foto voor het donkere deel van de scene en ook een foto voor het “middendeel”. Combineer deze foto’s met elkaar zodat alle delen de juiste belichting krijgen. Dit combineren wordt gedaan met speciale software. De nieuwere versies van Adobe Photoshop beschikken hier standaard over (onder het menu File, Automate, Merge to HDR Pro).

Werk met RAW en maak afgeleiden

Het is natuurlijk wel van belang om te werken met de juiste bronbestanden. Werk daarom bij voorkeur met RAW bestanden. Verder kun je het beste tijdens het begin van je HDR carrière kiezen voor een uitgangspunt van drie foto’s. De eerste foto is correct belicht, zoals de ingebouwde belichtingsmeter van je camera aangeeft. De tweede maak je twee stops ‘donkerder’ dan deze eerste foto. De derde maak je twee stops ‘lichter’ dan de eerste. De tweede en derde opname worden dus afgeleid van de instellingen van de eerste foto. Vandaar dat ze wel ‘afgeleiden’ worden genoemd.

Varieer de sluitertijd, niet het diafragma

Een veel gemaakte fout is dat fotografen de afgeleiden maken door het diafragma te veranderen. Dit werkt, maar is niet zo handig. De drie foto’s moeten immers zoveel mogelijk op elkaar lijken. Door het diafragma te veranderen wijzigt namelijk niet alleen de ‘lichtsterkte’, maar ook de scherptediepte van de opnames onderling, en dat is onwenselijk. Maak de afgeleiden dan ook liever door alleen de sluitertijd te wijzigen.

Werk in continuous mode

Juist omdat de drie foto’s achteraf met elkaar gecombineerd moeten worden, is het maken van zoveel mogelijk dezelfde opname van groot belang. Camera’s die beschikken over een zogenaamde bracketing functie hebben dan ook de voorkeur wanneer het om het maken van HDR opnamen gaat. Werk daarbij natuurlijk altijd met een statief en maak de foto’s zo snel mogelijk na elkaar (gebruik daarom bij voorkeur niet de instelling voor single shots, maar werk liever in de continuous mode waarbij je de camera in werking stelt door gebruik te maken van een remote trigger om beweging zoveel mogelijk te voorkomen.

Gebruik HDR software

De nabewerking van HDR afbeeldingen vindt plaats met behulp van zogenaamde tone-mapping. Dit maakt het mogelijk om tijdens het samenstellen van de foto’s tot een geheel meteen ook andere aanpassingen door te voeren. Een veel vertoonde bewerking hierin is degene die een surrealistische indruk achterlaat. De meeste HDR software pakketten hebben dergelijke bewerkingen als preset mogelijkheden.

Foto's worden gecombineerd
Een voorbeeld van het eindresultaat