Bracketing

Het valt niet altijd mee de juiste instellingen van de camera te bepalen. Natuurlijk kun je vaak terugvallen op de automatische instellingen van de camera, maar dan val je ook meteen terug op de wet van het gemiddelde. En die wet doet het soms niet zo goed in situaties waarin we die bijzondere foto willen maken.

Een aantal camera’s beschikt over een zogenaamde bracketing mogelijkheid. Dit biedt je de mogelijkheid om op een relatief eenvoudige wijze snel te onderzoeken welke instelling voor jou in de gegeven situatie het beste is. Met bracketing maak je namelijk in een keer een aantal foto’s waarbij een bepaalde instelling steeds een beetje gewijzigd wordt, bijvoorbeeld de belichtingstijd.

Om de foto’s goed met elkaar te kunnen vergelijken, is het werken met een statief natuurlijk noodzaak. Je hebt ook niets aan bracketing wanneer het onderwerp sterk beweegt, zoals een voetballer op een sportveld.

Soms is het mogelijk om in de bracketing instellingen op te geven hoeveel foto’s je wilt maken en hoe snel deze achter elkaar gemaakt moeten worden. Als het om belichtingstijd gaat, kun je opgeven hoe groot het verschil in belichtingstijd per foto moet worden.

Een aantal camera’s biedt daarbij ook nog de mogelijkheid de te variëren instelling te veranderen. Standaard gaat het om de belichtingstijd (sluitertijd), maar bij dergelijke camera's kun je daarvoor in de plaats bijvoorbeeld ook het diafragma opgeven.

Hoewel je misschien zou denken dat bracketing alleen gebruikt wordt voor het kiezen van de beste foto, is dat niet geheel juist. Je kunt in een aantal gevallen de gemaakte foto’s namelijk ook combineren. Hierdoor krijg je een foto die overal even scherp is of kun je een eindresultaat krijgen waarbij diverse sluitertijden worden gecombineerd en hierdoor zowel de voorgrond als de achtergrond goed verlicht lijken te zijn. Als je hier meer over wilt weten, zul je je zeker ook eens in de HDR techniek moeten verdiepen!