Huid mooier maken

Een huid mooier maken kan door eerst de frequenties te scheiden en vervolgens de lage frequentie layer te egaliseren. Klinkt arbeidsintensief, maar ervaring leert en het is zeker de moeite waard voor portretfoto’s!

Lage en hoge frequenties

In een foto komen verschillende frequenties voor. Binnen de nabewerking van foto’s bedoelen we met frequentie (frequency) de afwisseling in verandering van pixels. We vinden in foto’s plekken terug die per afstand veel variatie kennen en plekken die dat minder hebben.

Neem een zwarte plek op een foto. Als je de nabij gelegen pixels vergelijkt, die allemaal zwart zijn, dan zijn ze allemaal hetzelfde. De frequentie van verandering is op die plek daarom heel erg laag (zelfs nul). Als dezelfde plek geel of rood was geweest, verandert dat niet. De pixels zijn dan immers ook allemaal hetzelfde en dus is er sprake van dezelfde lage frequentie. Frequentie heeft immers niet met kleur te maken, maar met afwisseling.

Hebben we een foto gemaakt van een perk vol bloemetjes, en bekijken we daar een stukje van, dan zullen we zien dat de pixels snel veranderen. Hier is sprake van een hoge frequentie. Al na een paar pixels zullen de pixels immers al niet meer op elkaar lijken.

We kunnen daarom spreken over zogenaamde ‘low frequency’ en ‘high frequency’ delen op een foto. En natuurlijk bestaat er ook zoiets als ‘mid frequency’ en alle andere gradaties tussen low en high frequency in.

Mooiere huid krijgen

Een foto van de huid laat naast de kleur van de huid ook de poriën zien, putjes en ga zo maar door. Voor het gemak spreken we over de textuur (texture) van de huid. Deze textuur bestaat grofweg beschouwd uit twee delen. Je hebt kleine oneffenheden, soms nog kleiner als de poriën, en de grote oneffenheden, zoals een lachrimpel. Het is het totaal (de kleur en de textuur) die laat zien hoe de huid er uitziet.

Nu kun je de textuur goed vergelijken met kreukels en plooien in een blouse. De kleine kreukeltjes maken de blouse minder mooi, de plooien ontstaan door de natuurlijke val van het textiel. Op een foto zou je het liefst niet de kreukels willen zien, maar wel de plooien.

Willen we een gladde maar wel realistische huid laten zien, dan wil je daarom niet de lachrimpels laten verdwijnen of de frons. Ook de kraaienpootjes bij het oog en andere zaken moeten blijven bestaan. Maar de kleine oneffenheidjes zou je het liefst niet zien.

Daarbij is het niet alleen de textuur van de huid die je idealiter zou willen ‘ontkreuken’. Ook de kleur van de huid kent een zekere frequentie. Als de kleur geleidelijk verloopt, is de huid egaler om te zien, zit hij vol met kleine rode plekken, dan toont dat minder fraai.

Zowel de ‘kleine kreukels’ als de ‘rode plekjes’ kennen doorgaans geen hoge frequentie. De pixels lijken relatief veel op de nabij gelegen pixels. Een lachrimpel is echt een grote verandering en kent daardoor een hoge frequentie.

Wil je oneffenheden weghalen, dan kun je natuurlijk gebruikmaken van iets als de Spot Healing Brush Tool. Maar dit soort hulpmiddelen passen zowel de lage als de hoge frequentie gebieden aan. Dus ook de textuur die je wilt behouden. Wil je daarom een stukje huid aanpassen, dan wil je in dit soort gevallen natuurlijk het liefste alleen de lage frequentie delen aanpassen en de hoge frequentie delen ongemoeid laten. Lukt dat, dan krijgen we het meest realistische en tegelijkertijd het meer fraaie resultaat.

Wat wel en wat niet?

Het is een interessante discussie om te voeren: wat 'mag' je wel, en wat niet aanpassen? Want als je de huid van iemand aanpast, zeg je dan eigenlijk niet dat hij of zij er normaal gesproken niet goed genoeg uitziet? Deze discussie hebben we al op verschillende plekken op deze site gevoerd, bijvoorbeeld in het artikel 'Retoucheren of niet?'. Daarom zullen we dat hier niet nog eens doen. Wat we wel zullen doen is de richtlijn noemen die veel vakfotografen hiervoor gebruiken. En die luidt: wat permanent is (bijvoorbeeld een sproet of een moedervlek) hoort bij de persoon en zou je gewoon moeten laten zitten, wat tijdelijk is (een puistje of een korstje) hoort niet bij de persoon en mag je daarom in een aantal gevallen best verwijderen. Maar wat uiteindelijk mag of niet mag, wie anders kan ons dat vertellen als wij onszelf? 

Vervagen is terugbrengen

Als we een foto nemen en deze met Blur vervagen, dan zullen de nabij gelegen pixels meer op elkaar gaan lijken. Ideaal dus om de low frequency delen mee te behandelen! We maken daarmee immers het low frequency gebied egaler. Door te vervagen veranderen we de frequentie van dit gebied.

Maar met vervagen alleen bereiken we ons doel niet. Het is immers niet mogelijk om in de Blur functie een waarde voor de frequency op te geven. Geven we daarom een Blur opdracht, dan vervagen we alles, ook de hoge frequentie delen.

Om ons doel wel te bereiken, zullen we daarom eerst de frequenties moeten zien te delen. We moeten er voor zorgen dat we de lage frequenties is een andere layer plaatsen dan de hogere frequenties. En dat is mogelijk!

Frequenties delen

We nemen een foto zoals in afb 1 te zien is. Indien nodig kun je een dergelijke foto eerst nog voorbewerken door bijvoorbeeld puistjes of andere grotere oneffenheden weg te werken met de Spot Healing Brush Tool. Daarna gaan we ermee aan de slag:

  1. Maak een kopie van de originele foto (Ctrl+J) en noem deze layer 'Laag'
  2. Activeer 'Laag' door daar op te clicken met de muis
  3. Filter > Blur > Gaussian Blur
    • Geef een waarde waarbij de textuur van de huid net aan het vervagen is. Afhankelijk van de grootte van de afbeelding kan dit anders zijn. Een waarde van 4 px voor onze afbeelding van 5000 pixels breed is voldoende, maar we hebben hier meer gekozen om het verschil goed te kunnen laten zien (zie afb 2).
  4. Maak opnieuw een kopie van de originele foto (Ctrl+J) en noem deze ‘Hoog’
  5. Leg de layer Hoog helemaal bovenop en activeer die
  6. Image > Apply Image
    • Layer: Laag
    • Channel: RGB
    • Blending: Substract
    • Opacity: 100%
    • Scale: 2
    • Offset: 128
  7. Je hebt nu een grijze afbeelding gekregen vergelijkbaar met afb 3, hoewel deze, als het goed is, minder duidelijk is. Wij hebben hier hoge waarden gebruikt om een en ander goed te kunnen laten zien.
  8. Schakel de originele layer uit zodat alleen de layers 'Laag' en 'Hoog' nog ingeschakeld staan
  9. Wijzig de Blend Mode van layer Hoog naar Linear Light

Je zult zien dat er niets gewijzigd is. En dat klopt. Je hebt na al deze handelingen immers dezelfde afbeelding teruggekregen als waar je mee begonnen bent (afb 1). En dat is nu net de bedoeling! Dat wat je nu ziet is namelijk de optelsom van alles in de layer 'Laag' en die van layer 'Hoog'. In layer 'Laag' bevinden zich de low frequency delen van de foto, in layer 'Hoog' de high frequency delen.

De grens van wat bij Laag of Hoog wordt gerekend, heb je bepaald tijdens stap 2. Dat heb je gedaan door de waarde op te geven voor de Gaussian Blur. Nogmaals, wij hebben hier hogere waarden als normaal gekozen om het verschil goed te kunnen laten zien, normaal gesproken is dit een stuk subtieler!

TIP: Er zijn tools verkrijgbaar zoals ProPanel waarmee je automatisch frequenties kunt delen. Handig wanneer je dit vaak moet doen. Je kunt er natuurlijk ook een Photoshop Action voor maken.

Huid bijwerken

Wanneer je nu voor de Mixer Brush Tool kiest, dan kun je daarmee op de layer 'Laag' de lage frequenties egaliseren terwijl je de hoge frequenties met rust laat. Die bevinden zich immers op de layer 'Hoog'.

Er zijn een aantal instellingen die we je aanbevelen te doen voordat je met de Mixer Brush Tool aan de slag gaat. De Mixer Brush Tool stelt je namelijk in staat om te verven met de kleur die hij onder zichzelf aantreft, maar dat doet hij pas wanneer je in de knoppenbalk de knop “Load the Brush after every stroke” uitschakelt en de knop “Clean the brush after each stroke” inschakelt. Zet de rest van de opties in deze knoppenbalk op:

  • Custom
  • Wet: 1%
  • Load: 75%
  • Mix: 90%
  • Flow: 30%

Daarnaast doe je er goed aan om de verven in de richting van de textuur van de huid. In afbeelding 4 zie je een aantal pijlen waarin de huidtextuur van ons model loopt. Het komt natuurlijker over wanneer je ook in deze richting met de Mixer Brush Tool aan de slag gaat.

En met Blur dan?

Wanneer je met de layer 'Laag' en een Blur-functie aan de gang gaat, kun je een soortgelijk effect bereiken. Dit is een veelgebruikte methode waarbij men met een masker ongewenste delen van het blureffect ontdoet. Ook kun je gebruikmaken van Texture, een functie in Adobe Camera Raw. In het artikel 'Gave huid met Texture' kun je lezen hoe dat werkt. Deze methode werkt overigens aanzienlijk sneller, maar de methode zoals beschreven in dit artikel is wel een stukje genuanceerder en maar ook wel wat arbeidsintensiever. 

Eindresultaat

In afb 5 zie je het eindresultaat van onze inspanningen. Wanneer je afb 1 met afb 5 vergelijkt, zie je wat deze nabewerking met de foto doet. De huid is veel egaler geworden zonder dat veel van de natuurlijke textuur verloren is gegaan. In dit geval is het allemaal wat 'lomp' gedaan doordat we extreme waarden hebben gebruikt. Doe je dit subtieler, dan wordt het eindresultaat ook beter!

Afb 1: De uitgangsfoto
Afb 2: De foto bewerkt met Gaussian Blur
Afb 3: High Frequency zichtbaar als lijnen in het grijs
Afb 4: Verf in de natuurlijke richting van de huidtextuur
Afb 5: Egalere huid met behoud van natuurlijke textuur