Minder is meer

Vooral beginnende fotografen hebben nog wel eens de neiging om teveel op de foto te zetten. De beste composities hebben echter niet meer dan nodig is, en vaak is dat maar weinig.

Ik weet nog goed dat wij als studenten tijdens onze studie modefotografie een opdracht kregen voor het maken van een foto voor een spijkerbroek. We lieten modellen opdagen, fotografeerden in studio's met studiolampen en een aantal studenten had zelfs een catwalk ingericht. Maar de beste foto, daar waren we allemaal overtuigd van, bleek die te zijn waarop alleen een stukje van de kontzak van de broek was gefotografeerd. Dat stukje broek toonde de essentie van de spijkerbroek en bleek een heel sterk beeld te zijn geworden. We waren er verbaasd van.

Zo vreemd is dit echter niet. Bij productfotografie kennen we dit principe bijvoorbeeld maar al te goed. En toch lijken we er 'spontaan' minder snel op te komen bij de andere takken van sport binnen de fotografie.

Een persoon hoeft niet in zijn geheel of bijvoorbeeld met het gehele gezicht afgebeeld te worden om daarvan de persoonlijkheid te kunnen laten zien. Sterker nog, vaak is het zo dat als je dit niet doet, het effect sterker wordt. Ook binnen de architectuurfotografie weten we dat het fotograferen van slechts delen van bijvoorbeeld een brug ons meer kan vertellen over de sfeer en de essentie van het bouwwerk, dan een overzichtsfoto. En bij professionele macrofotografie zien we dat foto's met delen van bloemen vaak veel mooier kunnen zijn dan de gehele plant.

Minder is meer. Dat geldt vaak, maar zeker binnen de fotografie!