Met TTL (through the lens) berekent de camera hoe de belichtingsinstellingen van de camera moeten worden ingesteld. Het kan ook gebruikt worden om te bepalen hoe sterk het flitslicht moet zijn (lees: hoe lang het flitslich moet duren) voordat je de juiste belichting krijgt.

Toen én nu

TTL is geen nieuwe uitvinding; het bestond al in het analoge filmtijdperk. Nikon introduceerde het in de jaren ’70. Het principe is simpel: de camera meet het licht dat door de lens binnenkomt en past op basis daarvan de belichting aan.

Evolutie naar moderne flitssystemen

De moderne varianten, E‑TTL (Canon) en i‑TTL (Nikon), vormen de doorontwikkeling van het klassieke TTL. Naast het meten van omgevingslicht sturen deze systemen ook de flitsbelichting aan.
Ze werken met een voorflits:

  1. De flitser geeft een zeer korte, zwakke preflash
  2. De camera meet hoeveel licht wordt teruggekaatst
  3. Op basis daarvan berekent het systeem hoe sterk de echte flits moet zijn voor een correcte belichting

Hierbij kunnen verschillende meetmethodes worden gebruikt, zoals spotmeting of matrixmeting. In beide gevallen bepaalt de camera welk deel van de scène bepalend is voor de flitsmeting: een klein, specifiek stukje of juist de volledige compositie.

Deze flits‑TTL‑technieken hebben de kwaliteit en betrouwbaarheid van flitsfoto’s sterk verbeterd. Een nadeel is echter dat de voorflits andere flitsers kan triggeren, bijvoorbeeld optische slave‑flitsers zoals die gebruikt worden bij SU‑4‑systemen.

Beperkingen

TTL is ontworpen om over- of onderbelichting te voorkomen. Maar "goed belicht" is niet altijd hetzelfde als "juist" voor het gewenste creatieve doel. Bij bijvoorbeeld een low‑key opname wil je helemaal niet dat alles netjes wordt verlicht. Automatische flitssystemen kunnen dan juist tegenwerken. In zulke gevallen geven handmatige instellingen op camera en flitsers meer controle en voorspelbaarheid.

Handiger, maar ook beter?

TTL maakt fotografie toegankelijker en eenvoudiger, en systemen als E‑TTL en i‑TTL vergroten dat gemak ook tijdens het gebruik van flitsers. Maar net als bij andere automatische functies geldt dat gemak niet altijd gelijkstaat aan het beste resultaat.

Wanneer je bewust wilt afwijken van het standaardbeeld, denk aan creatieve onderbelichting, high‑contrast licht of gecontroleerde accenten, kom je al snel uit bij handmatige flitskracht en vaste instellingen.