Op sommige Nikon objectieven staat DX, op andere FX. Wat betekent dit eigenlijk en kun je deze objectieven op iedere camera gebruiken?
DX voor APS-C camera's
Op Nikon objectieven wordt de aanduiding DX geplaatst als de objectieven gemaakt zijn voor de APS-C camera's van Nikon. Deze objectieven gaan uit van de 1.5 cropfactor van deze camera's. In praktijk betekent dit dat bij de productie van DX objectieven minder rekening wordt gehouden met wat het objectief presteert buiten het bereik van de relatief kleine APS-C sensor en meer daar waar het binnen het bereik valt.
Er is echter meer aan de hand. Werk je met een DX-body zoals met een Nikon D7500, dan bevindt zich daar een APS-C sensor in en geen full frame sensor. Om nu de foto er hetzelfde uit te kunnen laten zien als van een full frame sensor moet op het kleinere beschikbare sensoroppervlakte (1,5 keer kleiner) de beeldhoek zo worden aangepast dat hetzelfd beeld op deze oppervlakte terecht komt. Dat wordt gedaan door de brandpuntsafstand van het objectief aan te passen. Als er niets aan gedaan wordt zal een 50mm FX-lens zich op een DX-body gedragen als een 75mm objectief (50 x 1,5) en dus zal, om de vergelijking in stand te kunnen houden, de ware brandpuntsafstand van een DX-lens minder moeten zijn als wat op de lens staat. Wil dit een vergelijkbaar resultaat als de 50mm lens op een FX-camera opleveren, dan moet deze 50mm / 1,5 = 33,34mm worden.
FX voor full frame camera's
Voor full frame camera's, waarin grotere sensoren worden geplaatst, moeten doorgaans betere, en daarmee duurdere maar ook grotere en zwaardere objectieven worden aangeschaft dan voor APS-C camera's. Deze objectieven worden door Nikon FX-objectieven genoemd. De reden dat betere objectieven nodig zijn, is dat een sterkere vervorming of vignettering langs de randen van de lenzen in het objectief op de grotere sensor van een full frame sensor veel eerder opvallen dan op die van een APS-C camera. Op veel APS-C camera's is het weggegooid geld om de FX-objectieven te gebruiken. Het deel waar het mis kan gaan bij de full frame camera's komt waarschijnlijk toch niet op de kleinere sensor terecht. En andersom, een DX-lens gebruiken op een FX-camera betekent in praktijk dat de camera zich zal 'terugschakelen' naar een DX-modus waarin het een deel van de sensor niet zal gebruiken.
Andere merken
Bij andere merken zoals Canon en Sony worden DX en FX anders genoemd, maar het principe blijft hetzelfde: het gaat om het sensorformaat waarvoor de lens is ontworpen. Canon gebruikt de termen EF (voor full-frame camera’s) en EF-S (voor APS-C camera’s). Voor spiegelloze apparaten zoals de Canon EOS R-serie gebruikt ze weer andere benamingen. RF (voor de full-frame camera’s) en RF-S (voor de APS-C camera’s zoals Canon EOS R50 of R10). Sony hanteert termen als FE voor haar full-frame camera’s (zoals de Sony A7-serie) en E voor de APS-C camera’s (zoals de Sony A6000-serie).