Hulplijnen

Wanneer je denkbeeldig een diagonaallijn trekt in de zoeker van linksonder naar rechtsboven of van linksboven naar rechtsonder en op die lijn een object fotografeert, dan ontstaat het effect dat de persoon die naar de foto kijkt het gevoel heeft dat hij de foto wordt ingetrokken.

Fotografeer je bijvoorbeeld huizen en je legt als hoofdmotief het schuine dak van een huis op een van deze lijnen, dan merk je meteen het effect. Hetzelfde merk je als je bijvoorbeeld een dartbord fotografeert en de roos daarvan in de rechterbenedenhoek houdt. Alle lijnen van het bord lopen dan naar die hoek. Dit noemen we een 'zuigend effect' in de compositie.

De lijn van de horizon kan ook beschouwd worden als een hulplijn. Hij helpt je de foto 'recht' te maken. Als je camera de mogelijkheid heeft het kader (zie ook de regel van drie) te tonen, dan kun je de horizon evenwijdig met een van deze kaderlijnen laten lopen, of er zelfs op leggen, om te controleren of je de camera wel recht houdt. Anders kijk je of de horizon parallel loopt met de rand van je zoeker. Maar voor die geluksvogels onder ons die een horizonmeter in hun camera hebben, is dit alles niet nodig. Die weten precies waar ik het over heb.

Als je overigens ooit iemand fotografeert met op de achtergrond de horizon, let er dan op dat de horizon niet achter het gezicht langsloopt. Vaak wordt de foto dan beter!