Glamour Fotografie

Glamourfotografie is gericht op het vastleggen van de fysieke aantrekkelijkheid en de verleiding van een persoon.

Nadruk op de persoon

De nadruk bij glamourfotografie ligt op de persoon, niet op de kleding of op bijvoorbeeld de gebruikte rekwisieten (props). Deze zaken zijn allemaal ondersteunend aan de foto en geen doel op zichzelf. Het kan dus net zo goed gaan om modellen die van top tot teen gekleed zijn, als om modellen die alleen in lingerie of zelfs (deels) naakt worden gefotografeerd.

Het gaat bij glamourfotografie om de verleiding die van die persoon uitgaat. Maar als alleen dat is bereikt, dan kunnen we nog niet spreken over glamourfotografie. Er is meer aan de hand wat een foto tot een glamourfoto maakt.

Historie

Al in de jaren twintig van de vorige eeuw werden glamourfoto's gemaakt. Veel mensen kennen de zwart-wit opnames van Greta Garbo wel. Op deze foto's kijkt ze schaamteloos en zelfverzekerd naar de camera. Deze foto's veroorzaakten een omwenteling in hoe vrouwen werden gefotografeerd. Zelfs in de pornografie uit de tijd van Charly Chaplin werden vrouwen in een soort staatsieportret poses gefotografeerd. Maar nu kwamen ze als zelfbewuste vrouwen op de gevoelige plaat te staan die wisten wat ze waard waren en de touwtjes zelf in handen leken te hebben. Een reden waarom steeds meer vrouwen zo gefotografeerd wilden worden. Lees hier over ook dit artikel.

In de jaren die daar op volgden ontwikkelde de glamourfotografie zich parallel aan de ontwikkelingen van de maatschappij. De houding tegenover seksualiteit en naakte lichamen veranderde en dat werd ook zichtbaar binnen de glamourfotografie. Er mocht meer en er moest ook meer kunnen. De pin-ups die in de Playboy verschenen vanaf de jaren vijftig tot ver in de jaren tachtig behoren tevens tot dit genre en geven een goed beeld van de veranderingen binnen de glamourfotografie. 

Wat altijd binnen deze stijl van de fotografie is gebleven, is de onderwerpkeuze. Vanuit een soort ongegeneerdheid wordt de kijker door de persoon (nagenoeg altijd een vrouw) op de foto verleid. De foto's kennen dan ook meestal een zekere mate van directheid welke bij boudoir fotografie en bij naaktfotografie veelal ontbreekt. 

Wat het niet is

Veel fotografen en fotomodellen associëren glamourfotografie met sensuele fotografie. Wie veel glamourfoto’s heeft gezien zal begrijpen waarom: vaak staan de modellen er schaars gekleed op in een beetje een uitdagende of flirterige pose. Maar alleen dit laatste aspect, de uitstraling van het model, is bepalend voor glamourfotografie.

Nu zou gedacht kunnen worden dat wanneer het zou gaan om de aantrekkelijkheid en de veel gebruikte kleding en stijl, glamour misschien gelijkgesteld zou kunnen worden aan boudoir fotografie of aan naaktfotografie. Dat is echter niet waar. Bij artistic nude fotografie wordt de fascinatie voor het menselijke lichaam vastgelegd. Bij boudoir fotografie gaat het om het vastleggen van een romantische slaapkamersfeer. Dit zijn toch echt andere zaken dan het benadrukken van de verleidelijke uitstraling van het onderwerp.

Ook mag men glamourfotografie geen pornografie noemen. Bij pornografische fotografie wordt seksualiteit op een zeer expliciete wijze in beeld gebracht met de bedoeling er erotische prikkels of seksuele opwinding mee op te wekken. De wijze waarop dat gebeurt is vaak op een dusdanige gedetailleerde wijze dat dit door veel mensen als schokkend wordt ervaren.

Glamourfotografie neemt daardoor een geheel eigen plaats in naast de andere stijlen fotografie. Zij beschikt immers over een geheel eigen doel en uitstraling. Wanneer een model flirterig wordt gefotografeerd tijdens een boudoir fotosessie, dan worden er glamourfoto’s gemaakt, geen boudoir foto’s. Een naaktfoto gemaakt van een model die er uitdagend uitziet, is ook beter te rangschikken onder glamour dan onder artistic nude fotografie.

Conclusie

Hieruit kan meteen de terechte conclusie getrokken worden dat het bij al deze stijlen niet zo zeer gaat om kleding of om de situatie, maar om het doel en de uitstraling van de foto.

Voor fotografen en modellen kan het soms lastig zijn om de grens tussen dit soort stijlen helder aan te geven. Het lijkt alsof een aantal stijlen zich op dezelfde lijn bevinden waarop ze langzaam in elkaar over lopen. Tijdens het bekijken van de gemaakte foto’s komt het daarom regelmatig voor dat foto’s toch niet als passend worden bevonden voor een bepaalde stijl, terwijl men dit al fotograferend wel had gedacht.