Remote Flitsen

Wie serieus wil gaan flitsen, wil vroeg of laat zijn flitsers van de camera halen en met meerdere flitsers gaan werken. Hoe pak je dit aan?

Een van de belangrijkste beslissingen die een fotograaf op een bepaald moment neemt, is de beslissing om zijn flitser van de camera te gaan halen. Laten we het hier niet zo zeer gaan hebben over de voordelen van remote belichten, zodat we onze aandacht meer kunnen richten op hoe je dit het beste aanpakken.

In de basis beschouwd heb je de keuze uit bedraad (wired) of draadloos (wireless) flitsen. Van de wireless oplossing zijn er momenteel twee smaken: die met radio golven (radio-frequency based) of die door middel van infrarood.

Veel Nikon en Canon apparatuur werken standaard met een infrarood systeem. Je hebt dus best wel een aardige kans dat je al remote kunt flitsen, al wist je dat misschien niet. Deze systemen gaan soms zo ver dat ze via de lichtsignalen allerlei informatie uitwisselen tussen de camera en de flitser(s). Sommige systemen ondersteunen bijvoorbeeld de TTL flash systemen van de camera's en flitsers. Nikon CLS is daar een goed voorbeeld van.

Veel van de infrarood flitsers (maar niet allemaal!) kun je ook op SU-4 instellen. Niet het systeem, maar jijzelf kunt dan alle flitser instellingen (handmatig) bepalen. Uiteindelijk zul je zien dat je, als je bijvoorbeeld strobist fotografie wilt bedrijven, dit graag wil. Je stapt dan dus afstappen van alles wat automatisch voor je bepaald wordt, je hebt er dan immers mer controle over.

Van de wireless infrarood oplossingen kan gesteld worden dat deze relatief goedkoop zijn, maar ook een aantal beperkingen kent. De flitser moet bijvoorbeeld de camera kunnen 'zien'. Het licht van de camera (vaak van de popup flitser) moet de sensor (soms aan de zijkant van de flister) kunnen raken om de flitsers te kunnen triggeren. Heb je de fliters dus achter een bar of een muurtje staan, dan zal hij niet kunnen flitsen. Daarbij kent de wireless infrarood oplossing een behoorlijke beperking in de afstand tussen de camera en de flitser. Denk aan afstanden tussen de 5 tot 10 meter. Tja, heel vaak zul je niet meer nodig hebben, zul je misschien denken. Maar wat als je in een lange gang verschillende flitsers zou willen opstellen, of een verder afgelegen achtergrond zou willen verlichten?

De wireless radio-frequency based oplossing is een stuk duurder dan die infrarood oplossing. Koop je een infrarood ontvanger voor ongeveer €20, voor een radio-frequency based ontvanger betaal je al snel meer dan €150. Maar dan heb je ook wel wat! De afstand tussen de camera en de flitser wordt al snel tot meer dan 100 meter uitgebreid en omdat het radio golven betreft, hoeven de camera en de flitser(s) elkaar niet meer te 'zien'. De flitser om het hoekje van de muur zal dus gewoon flitsen.

De meest verkochte wireless radio-frequency based oplossing is wel die van PocketWizard. In feite kan die alles en meer als het CLS systeem. Zelfs als deze op handmatig staat kun je, iedere flitser afzonderlijk, vanaf de zender apart instellen. Geen geloop meer dus naar flitsers. Echt top, maar ook echt prijzig. Voor de meest luxe basiszender en ontvanger betaal je al snel €400.

De meer ervaren fotografen hebben deze technologie echter helemaal niet zo hard nodig. Ze stellen de flitsers of studiolampen toch vaak liever handmatig in. Het doorgeven van bijvoorbeeld TTL informatie is dan helemaal niet nodig. Een zender en ontvanger van bijvoorbeeld Hahnel kun je dan samen kopen voor een bedrag onder de €50. Daarmee is het zelfs mogelijk de camera zelf remote te bedienen.

Ik heb zelf een Chinees B-merk in mijn kast liggen en gebruikte hem vroeger vaak. Nice heet hij, en hij is ook echt nice. Hij kan maar een ding: opdracht geven aan mijn flitsers dat ze moeten gaan flitsen, en dat is ook precies en alles wat ik nodig had. Meer kan hij trouwens ook niet. Ik heb de zender (voor op mijn camera) en 3 ontvangers gekocht voor een bedrag van onder de €50.

Ik gebruik de PocketWizard echter meer omdat ze betrouwbaarder zijn. Ook deze kun je geheel op handmatige bediening zetten, maar dan kun je nog steeds vanaf de camera de instellingen van de flitsers aanpassen. Wel zo handig!

Natuurlijk kun je ook kiezen voor een wired oplossing. Deze zijn verreweg het goedkoopst. Voor de camera waar zich geen PC aansluiting meer op bevindt, schaf je een flitschoentje aan waar deze wel in zit. De prijs is ongeveer €20 als je een Nikon labeled schoentje koopt. De B-merken doen het overigens vaak ook prima.

De kabel tussen je schoentje en de flitser hoeft niet veel te kosten, als je er even naar zoekt op Internet. Denk in enkele euro's. Dus als je totaal €30 uitgeeft, kun je al een heel eind komen. Voor die twee tientjes extra zou ik echter niet twijfelen. Koop liever een radio-frequency based oplossing. Je bent vrijer en je struikelt niet per ongeluk over snoertjes. Daarbij kun je gemakkelijk uitbreiden zonder je zorgen te maken over verbindingsstukken en doorkoppelingen.

Natuurlijk kun je een radio-frequency based oplossing combineren met een licht gevoelige oplossing, zoals SU-4. Vuur gewoon de flitsers af die je met radio-frequency aanstuurt. Zij vuren op hun beurt de andere flitsers wel af wanneer die in het zicht staan.